ΚΕΡΙΑ - Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ


ΚΕΡΙΑ




Του μέλλοντος ή μέρες στέκοντ’ εμπροστά  μας
σα μια σειρά κεράκια αναμένα –
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.


Ή περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια  θλιβερή γραμμή κεριών  σβυσμένων`
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν  ακόμη,
κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά.

Δεν θέλω να τα βλέπω` με λυπεί ή μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φώς των να θυμούμαι.
Εμπρός  κυττάζω  τ’  άναμένα μου κεριά.

Δεν θέλω να γυρίσω να μη διώ και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.




Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια