ευχάριστο το καλό που θα φέρεις, μα λίγος ο πόνος, αν δεν το κάνεις, (ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ)- ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ



Ευχάριστο το καλό που θα φέρεις, μα λίγος ο πόνος, αν δεν το κάνεις… (ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ)





Το αποτέλεσμα είναι ότι, αφού κατά τη γέννησή μας λάβαμε τα ανάμεικτα σπέρματα των παθών αυτών και αφού, η φύση μας είναι πολύ ανομοιογενής, ο νουνεχής άνθρωπος εύχεται τα καλύτερα αλλά περιμένει επίσης και τα αντίθετα και, αφαιρώντας τις υπερβολές τους, αντιμετωπίζει και τα δύο.


Όχι μόνο δηλαδή “αυτός που χρειάζεται λιγότερο το αύριο”, όπως λέει ο Επίκουρος, “προχωρεί προς αυτό με μεγάλη χαρά”, αλλά και ο πλούτος, η φήμη και η δύναμη και η εξουσία ευχαριστούν περισσότερο εκείνους που φοβούνται λιγότερο τα αντίθετά τους. Η σφοδρή επιθυμία για το καθένα από αυτά εμφυτεύει τον σφοδρότατο φόβο ότι μπορεί να μη διατηρηθούν, κι έτσι καθιστά την χαρά τους αδύναμη και ασταθή, σαν φλόγα που τρεμοσβήνει στον άνεμο. Ο άνθρωπος όμως, στον οποίο η λογική σκέψη δίνει τη δυνατότητα να πει στην Τύχη χωρίς να φοβάται και να τρομάζει



ευχάριστο το καλό που θα φέρεις, μα λίγος ο πόνος, αν δεν το κάνεις, (ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ)



μπορεί να χρησιμοποιεί με τη μεγαλύτερη ευχαρίστηση τα παρόντα πλεονεκτήματα επειδή έχει θάρρος και δεν φοβάται πως, αν χάσει όσα έχει, δεν θα μπορεί να το αντέξει.

Ξέρω ότι τα πλούτη μου είναι προσωρινά και αβέβαια”, “Ξέρω ότι εκείνοι που μου έδωσαν την εξουσία μπορούν να μου την πάρουν πίσω”, “Ξέρω ότι η γυναίκα μου είναι ενάρετη, αλλά πάντως γυναίκα, και ότι ο φίλος μου είναι άνθρωπος”, “ζώο από τη φύση του ευμετάβολο”, όπως είπε ο Πλάτων.

Οι τέτοιου είδους προετοιμασίες και διαθέσεις, σε περίπτωση που συμβεί κάτι ανεπιθύμητο αλλά όχι απροσδόκητο, δεν δέχονται δικαιολόγηση όπως “Δεν το είχα σκεφτεί” ή “Άλλα περίμενα” ή “Ήταν απροσδόκητο”, κι έτσι απαλλάσσονται από φτερουγίσματα της καρδιάς, ας πούμε, και ταχυπαλμίες, και αποκαθιστούν γρήγορα το μανιασμένο και ταραχώδες στοιχείο του νου τους. Ο Καρνεάδης, μάλιστα, μας θύμισε ότι σε πολύ σπουδαία ζητήματα το απροσδόκητο είναι απόλυτα και ολοκληρωτικά η αιτία της λύπης και της αποθάρρυνσης.

Πολύ καλά μάλιστα μας δίδαξε ο ποιητής τι σημαίνει απροσδόκητο·

ο Οδυσσέας δάκρυσε (ΟΜΗΡΟΣ),

όταν τον έγλυψε ο σκύλος του, ενώ, όταν κάθισε δίπλα στη γυναίκα του που έκλαιγε, δεν έπαθε τίποτα τέτοιο· και τούτο γιατί στη δεύτερη περίπτωση είχε έρθει με τα συναισθήματά του υπό έλεγχο και έχοντας προβλέψει, ενώ είχε πέσει πάνω στον σκύλο χωρίς να το περιμένει και ξαφνικά, λόγω του ότι το γεγονός ήταν πέρα από τη λογική.









ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ



ΗΘΙΚΑ-ΤΟΜΟΣ 12

ΕΚΔΟΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ



Δεν υπάρχουν σχόλια