Οι ανόητοι, αν και ακούνε, είναι σαν τους κουφούς.(ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ)-OSHO


 Ο Ηράκλειτος λέει: Οι κοιμισμένοι ζουν ο καθένας στο δικό του κόσμο.



Ο Ηράκλειτος λέει:

Ξεχνούν οι άνθρωποι στον ξύπνιο τους
και αδιαφορούν γι’ αυτό που συμβαίνει γύρω τους,
όπως και στον ύπνο τους.
Οι ανόητοι, αν και ακούνε, είναι σαν τους κουφούς.
Σ’ αυτούς ταιριάζει η παροιμία ότι ακόμη και παρόντες
απουσιάζουν.
Δεν θα έπρεπε κανείς ούτε να μιλάει ούτε να δρα
σαν να είναι κοιμισμένος.
Ένας και κοινός είναι ο κόσμος για τους ξυπνητούς.
Οι κοιμισμένοι ζουν ο καθένας στο δικό του κόσμο.
Οτιδήποτε βλέπουμε όταν είμαστε ξυπνητοί, είναι θάνατος
και οτιδήποτε βλέπουμε στον ύπνο μας, είναι όνειρα.
Ο Ηράκλειτος αγγίζει το βαθύτερο πρόβλημα του ανθρώπου – ότι κοιμάται βαθιά ακόμη κι όταν νομίζει πως είναι ξυπνητός.


Κοιμάσαι στον ύπνο σου, κοιμάσαι όμως ακόμη κι όταν νομίζεις πως είσαι ξυπνητός.
Τι σημαίνει αυτό;
Αυτό που λέει ο Ηράκλειτος, είναι ίδιο μ’ αυτό που λέει ο Ιησούς, είναι ίδιο μ’ αυτό που λέει ο Βούδας.
Φαίνεσαι απόλυτα ξυπνητός, αυτό όμως είναι απλώς φαινομενικό. Βαθιά μέσα σου, ο ύπνος συνεχίζεται.
Ακόμη κι αυτή τη στιγμή ονειρεύεσαι. Χίλιες δυο σκέψεις συνεχίζονται κι εσύ δεν έχεις επίγνωση του τι συμβαίνει, δεν έχεις επίγνωση του ποιος είσαι. Περπατάς σαν υπνοβάτης.
Προσπάθησε να καταλάβεις τι ακριβώς είναι αυτός ο ύπνος, γιατί αν μπορέσεις να αισθανθείς τι είναι, τότε έχεις ήδη αρχίσει να ξυπνάς.
Τι είναι αυτός ο ύπνος; Πώς συμβαίνει; Ποιος είναι ο μηχανισμός του; Ποιος είναι ο τρόπος λειτουργίας του;
Ο νους βρίσκεται πάντοτε είτε στο παρελθόν είτε στο μέλλον. Δεν μπορεί να βρίσκεται στο παρόν. Είναι απολύτως ανέφικτο για το νου να βρίσκεται στο παρόν. Όταν εσύ βρίσκεσαι στο παρόν, ο νους σου δεν βρίσκεται πια εκεί – επειδή νους σημαίνει σκέψη.
Πώς μπορείς να σκέφτεσαι το παρόν;
Μπορείς να σκέφτεσαι το παρελθόν. Έχει γίνει ήδη ανάμνηση και ο νους μπορεί να δουλεύει πάνω σ’ αυτό.
Μπορείς να σκέφτεσαι το μέλλον. Δεν βρίσκεται ακόμη εκεί και ο νους μπορεί να το ονειρεύεται.
Ο νους μπορεί να κάνει δύο πράγματα: Μπορεί να κινείται είτε μέσα στο παρελθόν – όπου υπάρχει απέραντος χώρος για να κινηθεί – είτε μπορεί να κινείται στο μέλλον – όπου κι εκεί υπάρχει απέραντος χώρος, που δεν έχει τέλος – κι εκεί μπορεί να φαντάζεται και να ονειρεύεται.
Πώς όμως μπορεί ο νους να λειτουργήσει στο παρόν; Δεν υπάρχει καθόλου χώρος για να κινηθεί ο νους.
Το παρόν είναι απλώς μια λεπτή διαχωριστική γραμμή – αυτό είναι όλο.
Δεν πιάνει χώρο. Διαχωρίζει το παρελθόν από το μέλλον – μια διαχωριστική γραμμή.
Μπορείς να βρίσκεσαι στο παρόν, μα δεν μπορείς να το σκέφτεσαι, επειδή η σκέψη χρειάζεται χώρο.
Όταν βρίσκεσαι στο παρόν χωρίς να το σκέφτεσαι, είσαι για πρώτη φορά πνευματικός.
Ανοίγει μια καινούργια διάσταση.
Εκείνη η διάσταση είναι η επίγνωση. Επειδή όμως εσύ δεν έχεις γνωρίσει εκείνη τη διάσταση, ο Ηράκλειτος θα πει ότι κοιμάσαι, δεν έχεις επίγνωση.
Επίγνωση σημαίνει να βρίσκεσαι τόσο ολοκληρωτικά μέσα στη στιγμή, που να μην υπάρχει καμιά κίνηση προς το παρελθόν, καμιά κίνηση προς το μέλλον.
Κάθε κίνηση σταματάει.
Να βρίσκεσαι στη στιγμή. Φέρνε ολόκληρο το είναι σου στην παρούσα στιγμή.
Μην επιτρέπεις στο παρελθόν να παρεμβαίνει και μην επιτρέπεις στο μέλλον να υπεισέρχεται.
Το παρελθόν δεν υπάρχει πια, είναι νεκρό.
Όπως λέει κι ο Ιησούς, “αφήστε τους νεκρούς να θάψουν τους νεκρούς τους”.
Το παρελθόν δεν υπάρχει πια. Εσύ γιατί σκοτίζεσαι γι’ αυτό;
Γιατί το αναμασάς ξανά και ξανά; Είσαι τρελός;
Το παρελθόν δεν υπάρχει πια. Υπάρχει μόνο στο νου σου, είναι απλώς μια ανάμνηση.
Το μέλλον δεν υπάρχει καν. Εσύ γιατί το σκέφτεσαι; Πώς μπορείς να σκέφτεσαι κάτι που δεν υπάρχει καν; Πώς μπορείς να προγραμματίσεις το μέλλον;
Ό,τι κι αν σχεδιάσεις, δεν πρόκειται να συμβεί και τότε θα απογοητευτείς γιατί το όλο έχει το δικό του σχέδιο. Εσύ γιατί προσπαθείς να του επιβάλλεις τα δικά σου σχέδια, που εναντιώνονται στο σχέδιο του όλου;
Η ύπαρξη έχει τα δικά της σχέδια. Και η ύπαρξη είναι σοφότερη από σένα. Το όλο είναι σοφότερο από το μέρος. Εσύ γιατί υποκρίνεσαι πως είσαι το όλο;
Το όλο έχει το δικό του πεπρωμένο, το δικό του προορισμό.
Εσύ γιατί ανακατεύεσαι;
Να θυμάσαι λοιπόν ένα πράγμα: Όποτε αντιλαμβάνεσαι πως έχει πάει είτε προς το παρελθόν είτε προς το μέλλον, μην το κάνεις πρόβλημα. Απλώς έλα στο παρόν, χωρίς να το κάνεις πρόβλημα. Φέρε απλώς πίσω την εγρήγορσή σου.
Εκατομμύρια φορές θα ξεστρατίσεις. Δεν πρόκειται να γίνει αμέσως, αυτή τη στιγμή. Μπορεί να συμβεί, εσύ όμως δεν το αφήνεις να συμβεί.
Αυτή η συνήθεια είναι τόσο παλιά και εδραιωμένη, που δεν μπορεί ν’ αλλάξει αυτή τη στιγμή.
Μην ανησυχείς όμως, η ύπαρξη δεν βιάζεται.
Η αιωνιότητα μπορεί να περιμένει αιώνια.






OSHO

ΕΠΙΓΝΩΣΗ
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΓΙΑ ΝΑ ΖΕΙΣ ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΡΕΜΠΕΛ



Δεν υπάρχουν σχόλια